13.8.17

Μία συνηθισμένη δήλωση από τα χείλη του Τράμπ.

Όταν οι «ίσες αποστάσεις», που επέβαλε η φιλελεύθερη «μετριοπάθεια», αρχίζουν να ενοχλούν...

Τα γεγονότα από το Σάρλοτσβιλ της Βιρτζίνια είναι πλέον λίγο-πολύ γνωστά σε όλους. Μέλη της αμερικανικής ακροδεξιάς, μεταξύ αυτών της Κου Κλουξ Κλαν και ομάδων νεοναζιστών, συγκεντρώθηκαν ενάντια στα σχέδια της δημοτικής αρχής να ξηλώσει από δημοτικό κήπο το άγαλμα του στρατηγού Gen Robert E Lee, που υπηρέτησε κατά τη διάρκεια του αμερικανικού εμφυλίου υπέρ της δουλείας. Εκεί όμως τους περίμενε μία αντιδιαδήλωση αντι-φασιστών. Η ατμόσφαιρα δυναμιτίστηκε, εξελίχθησαν βίαια επεισόδια και στο μεταξύ ένας μάγκας φασιστάκος πήρε το αυτοκίνητό του και το πέταξε πάνω στους αντιφασίστες.
Απολογισμός: τουλάχιστον τρεις νεκροί και 35 οι τραυματίες.

16.6.17

Εκλογές, Δημοσκοπήσεις και Αναλυτές.


Πριν από ένα μήνα οι Βρετανοί έμπαιναν στον δεύτερο μήνα μίας απρόσμενης προεκλογικής περιόδου, την οποία είχε ανοίξει η Πρωθυπουργός Τερέζα Μέι σίγουρη για μία σταθερή πλειοψηφία για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Στις δημοσκοπήσεις οι Συντηρητικοί προηγούνταν των Εργατικών με 20 έως 15 μονάδες διαφορά. Η Τερέζα Μέι εμφανιζόταν ως η καταλληλότερη για Πρωθυπουργός με ποσοστά 58-41%, έναντι του Κόρμπιν που εξασφάλιζε την εμπιστοσύνη μόλις του 24-16% του εκλογικού σώματος. Η εικόνα αυτή των δημοσκοπήσεων οδήγησε τη Μέι σε δηλώσεις όπως «εάν χάσω 6 έδρες τότε θα έχω χάσει τις εκλογές». Τότε σχεδόν όλοι οι δημοσιολογούντες συμφωνούσαν πως η επόμενη ημέρα των εκλογών θα έβρισκε τη Μέι ισχυρότερη και τον Κόρμπιν έκτος Εργατικού Κόμματος.

Ένα μήνα μετά, βρισκόμαστε μία εβδομάδα μετά τις Βρετανικές εκλογές και η Τερέζα Μέι έχει χάσει την πλειοψηφία της στο Βρετανικό Κοινοβούλιο, χάνοντας 12 έδρες, και ο Κόρμπιν είναι ο Πρόεδρος των εργατικών που κέρδισε τις περισσότερες έδρες για το κόμμα του μετά την εποχή Μπλέρ, ενώ κατέγραψε την μεγαλύτερη εκλογική άνοδο μετά το 1945. Οι Συντηρητικοί αναγκάζονται σε συνεργασία με την Ιρλανδική ακροδεξιά προκειμένου να κρατηθούν στην κυβέρνηση. Σύμφωνα με την YouGov, τη μοναδική εταιρία δημοσκοπήσεων που παραμονές των εκλογών αμφισβήτησε την πλειοψηφία των Συντηρητικών, η «Μέι είναι τώρα όσο αντιδημοφιλής ήταν ο Κόρμπιν πριν τις εκλογές».

28.5.17

«Mellonta Tauta»

Προχθές το βράδυ, προσπαθώντας να βρω κάτι να διαβάσω, έπεσα και πάλι πάνω στον Edgar Allan Poe και στο διήγημα «Mellonta Tauta», το οποίο αγνοούσα – πολύ κακώς.  Πρόκειται για ένα αφήγημα σε μορφή επιστολής, το οποίο δημοσιεύτηκε το 1849 στο περιοδικό «Godey’s Lady Book» και το οποίο θεωρείται πρωτόλειο δείγμα επιστημονικής φαντασίας, παρουσιάζοντας ένα μέλλον διαφορετικό, στο οποίο έχει οδηγήσει η επιστημονική πρόοδος και οι ιστορικές αλλαγές στον τομέα της διανόησης και της κοινωνίας, μέσα σε μία χιλιετία. Περισσότερο όμως μοιάζει με ένα σατιρικό «παιχνίδι» του συγγραφέα, ο οποίος ξεκινώντας από το ζήτημα της ημιμάθειας της εποχής του (και κάθε εποχής), ασκεί έντονη κριτική στα φιλοσοφικά ρεύματα, την επιστήμη και τις κοινωνικές τάσεις των ημερών του.

12.5.17

Ποιοι είναι αυτοί που ψηφίζουν τους Λεπέν;

Από την τελευταία φορά που ένας Λεπέν διεκδίκησε στον δεύτερο γύρο των Εκλογών την Προεδρεία της Γαλλίας έχουν περάσει περίπου 15 χρόνια, και παρά την ήττα του Ζαν Μαρι Λεπέν τότε, το Εθνικό Μέτωπο απέδειξε μία φοβερή αντοχή μέσα στα χρόνια που ακολούθησαν, η οποία εν μέρει δικαιολογεί και την ανάδειξη της κόρης του σε κεντρική πολιτική παίκτρια μετά το 2012. Φυσικά, το Εθνικό Μέτωπο δεν ήταν ούτε τότε, ούτε και τώρα ένα καινούργιο κόμμα. Πρόκειται για κόμμα με μακρά ιστορία, οπαδούς και σταθερή δύναμη σε συγκεκριμένες περιοχές της Γαλλικής επικράτειας. Γεννημένο το 1972, με την εκλογική του δύναμη να αυξάνεται  σταθερά από το 1986, ίσως είναι το πιο επιτυχημένο ακροδεξιό κόμμα της Ευρώπης, το οποίο κατάφερε να περάσει από όλες τις ιστορικές φάσεις της ακροδεξιάς και να εκμεταλλευτεί με τον καλύτερο τρόπο τις πολιτικές κρίσεις που εμφανίστηκαν όλο αυτό το διάστημα μπροστά του.

Ένας καλός τρόπος κατανόησης της δυναμικής ενός πολιτικού κόμματος είναι η ανάλυση της εκλογικής του βάσης. Έτσι, συνοπτικά θα προσπαθήσω να δώσω την εικόνα των ψηφοφόρων των Λεπέν από το 2002 έως σήμερα. Τα στοιχεία που θα χρησιμοποιήσω για τον λόγο αυτό προέρχονται από τις τελικές εκτιμήσεις της εταιρίας κοινωνικών ερευνών Ipsos, για τoν πρώτο γύρο των Προεδρικών Εκλογών του 2002 και του 2007, όταν υποψήφιος ήταν ο Ζαν Μαρι Λεπέν, και του 2012-2017, με υποψήφια την γνωστή πλέον σε όλους Μαρίν Λεπέν. Αν και στις εκλογές του 2002 και του 2017 πατέρας και κόρη ήταν παρών στον δεύτερο γύρο, δεν θα δώσω βάση προκειμένου να εξετάσω τους πραγματικούς-ενσυνείδητους ψηφοφόρους του κόμματος.

8.5.17

Οι τέσσερις πρώτες σκέψεις μετά τις εκλογές στη Γαλλία…

Ο Εμανουέλ Μακρόν είναι ο επόμενος Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, έπειτα από το δεύτερο γύρο των εκλογών στη Γαλλία. Ο τριαντάχρονος πολιτικός και πρώην τραπεζίτης συγκέντρωσε το 64.8% των ψήφων, έναντι του 35.2% της αντιπάλου του Μαρίν Λεπέν. Οι ψηφοφόροι των τριών μεγάλων υποψηφίων που έμειναν εκτός πρώτου γύρου στήριξαν κατά συντριπτική πλειοψηφία τον Μακρόν. Είχε προηγηθεί η εκλογική ρήξη του πρώτου γύρου, όταν οι υποψήφιοι του Γαλλικού δικομματισμού απέτυχαν να εξασφαλίσουν το εισιτήριο για τον δεύτερο γύρο. Mainstream αριστερά και δεξιά άθροισαν συνολικά το μικρότερο εκλογικό ποσοστό στην ιστορία τους.

Αυτές είναι πρώτες τέσσερις σκέψεις που έκανα μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος των exit polls (μέσα ξανά οι Γάλλοι δημοσκόποι) και τις καταγράφω πολύ πρόχειρα, λόγω προχωρημένου της ώρας…

6.5.17

Ο Μακρόν είχε λαμπρό μέλλον αλλά δυστυχώς θα γίνει Πρόεδρος.

Αύριο η Γαλλία καλείται να ψηφίσει το νέο της Πρόεδρο, ύστερα από την εκλογική ρήξη του πρώτου γύρου, όταν οι υποψήφιοι και των δύο παραδοσιακών κομμάτων του γαλλικού δικομματισμού απέτυχαν να εξασφαλίσουν το εισιτήριο του δεύτερου γύρου. Mainstream αριστερά και δεξιά (ή κεντρο-αριστερά και κεντρο-δεξιά) άθροισαν συνολικά το μικρότερο εκλογικό ποσοστό στην ιστορία τους. Έτσι τώρα οι Γάλλοι έχουν να επιλέξουν μεταξύ της ακροδεξιάς Μαρίν Λεπέν και του κεντρώου πρώην υπουργού του Ολλάντ, ο οποίος πολιτεύεται με σύνθημα «ούτε Δεξιά, ούτε Αριστερά».

Μέσα στη σύγχυση που δημιουργούν οι δύο υποψήφιοι είναι δύσκολή μία θετική πολιτική αξιολόγηση. Στην περίπτωση του Μακρόν η κριτική εστιάζεται τις περισσότερες φορές, και ορθώς, στις σχέσεις του με τις οικονομικές και τραπεζικές ελίτ της Γαλλίας. Ο υποψήφιος ενός συστήματος που είναι έτοιμο με κάθε μέσο να υπερασπιστεί τα κεκτημένα του έναντι οποιασδήποτε φωνής αλλαγής, ακόμα και εάν με την στάση του αυτή οδηγεί την Ευρώπη στην αγκαλιά της ακροδεξιάς και του φασισμού.

21.4.17

Ευτυχώς που υπάρχει και η Βενεζουέλα…

Χθες στην Τουρκία ο ανεξάρτητος οργανισμός «Vote & Beyond» κυκλοφόρησε μία έκθεση για το Τουρκικό Δημοψήφισμα, σύμφωνα με την οποία σε περίπου 2.300 κάλπες ο αριθμός των ψηφοδελτίων ήταν μεγαλύτερος από τον αριθμό των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων. Την ίδια στιγμή, λίγο πιο πάνω στη γειτονιά μας, στη ΠΓΔΜ (ή όπως αλλιώς επιθυμείτε) η πολιτική αστάθεια κορυφώνεται, με τον Πρόεδρο της χώρας να καταγγέλλει τώρα πως επιχειρείται «Κυπροποίηση». Λίγο πιο μακριά, αλλά μέσα στην ευρύτερη γειτονιά, θα συναντήσουμε ένα πραξικόπημα στην Αίγυπτο και φυσικά τη Λωρίδα της Γάζας, στην οποία η κατάσταση οδηγείται από το κακό στο χειρότερο, ιδιαίτερα μετά την εκλογή Τράμπ.

Ευτυχώς όμως στην Ελλάδα έχουμε βρει σοβαρότερα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής για να ασχοληθούμε.