16.5.17

Η πολιτική των τάσεων και ο φασισμός.

Το ότι στην Ελλάδα υπάρχουν κάποιοι εδώ και χρόνια που εκτρέφουν το φασισμό της Χρυσής Αυγής είναι γνωστό. Το ότι υπάρχουν ορισμένοι με δημόσιο λόγο που προσπαθούν να κανονικοποιήσουν πολιτικά το φασισμό και τον τραμπουκισμό είναι επίσης κατανοητό πλέον από όλους. Οι ίδιοι επιχειρούν συνεχώς και την ταύτιση της Αριστεράς με τον φασισμό, μέσα στο έωλο θεωρητικό πλαίσιο των δύο άκρων. Όλο αυτό το σκηνικό δεν είναι τίποτα άλλο από επιλογή εχθρού. Το σύστημα έχει επιλέξει ποιόν εχθρό θέλει απέναντί του. Γνωρίζει ποια αντίδραση θα του κάνει το λιγότερο κακό, το συμφέρει η μηδαμινή αμφισβήτηση που του προσφέρει η ακροδεξιά. Το σχέδιο βρίσκει πρόσφορο έδαφος μέσα σε μία κοινωνία όπου πλέον πολιτική σημαίνει διαφήμιση, τάσεις, κέρδος.

Χθες το μεσημέρι, μετά τη φασιστική επίθεση Κασιδιάρη κατά του Νίκου Δένδια εντός του Κοινοβουλίου, η Νέα Δημοκρατία έβγαλε την παρακάτω ανακοίνωση:
«Η προκλητική και τραμπούκικη επίθεση Κασιδιάρη στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας κ. Νίκο Δένδια δείχνει ότι, για μια ακόμη φορά, η Χρυσή Αυγή διευκολύνει τον ΣΥΡΙΖΑ. 
Αυτήν τη φορά, για να αποπροσανατολίσει την κοινωνία και η Κοινοβουλευτική πλειοψηφία να περάσει το πιο σκληρό και επώδυνο Μνημόνιο».

Για την απαράδεκτη αυτή ανακοίνωση, η οποία στην ουσία παρουσιάζει τον τραμπουκισμό ως μέσο πολιτικής επικοινωνίας, ευθύνεται κυρίως στην θολή πολιτικά στρατηγική των ανθρώπων στων οποίων τα χέρια βρίσκεται η σημερινή διοίκηση του κόμματος. H ανακοίνωση αυτή θα ήταν εντελώς διαφορετική εάν αμέσως μετά την επίθεση δεν είχαν κάποιοι φροντίσει η συγκεκριμένη θέση να καταλάβει τη δημόσια σφαίρα.

Όπως διαφορετικό θα ήταν και το άρθρο του Άρη Δημοκίδη στην προοδευτική Lifo, στο οποίο ο δημοσιογράφος έγραψε:
«Πάρα πολύ βολικά, έκτοτε (από τη στιγμή της επίθεσης) βλέπουμε το έργο "Πώς να τραβήξετε τα βλέμματα απ' το 4ο Μνημόνιο κάνοντας επίθεση σε τυχαίο περαστικό της αντιπολίτευσης". (Όχι πως θα ήταν αποδεκτό να είχε επιτεθεί σε κυβερνητικό βουλευτή, αλλά το ότι επιτέθηκε σε έναν της αντιπολίτευσης που θα καταψηφίσει το μνημόνιο όπως κι ο ίδιος έχει τη σημασία του)».

Η Lifo και η πλειοψηφία των σημερινών media στην Ελλάδα έχουν παρόμοια στρατηγική με τα στελέχη επικοινωνίας της Νέας Δημοκρατίας. Δεν τους ενδιαφέρουν οι ιδέες, δεν τους ενδιαφέρει η πολιτική, δεν τους ενδιαφέρει η κοινωνία, δεν τους ενδιαφέρει εάν συνεχώς δίνουν μεγαλύτερη ορμή στον φασισμό. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι οι πελάτες. Τους ενδιαφέρει να είναι πρόσκαιρα αρεστοί και να επεκτείνουν το κοινό τους. Έμαθαν να κάνουν πολιτική σύμφωνα με τις τάσεις και αν ο Άδωνις μπορεί σήμερα να τους προσφέρει περισσότερους πελάτες τότε δεν έχουν κανένα πρόβλημα να υιοθετήσουν την γραμμή του. Κάποιοι μέσα στα πλαίσια του ενσυνείδητου καιροσκοπισμού τους, άλλοι εξαιτίας του πολιτικού και κοινωνικού αναλφαβητισμού τους.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η Χρυσή Αυγή θα συνεχίσει να ενδυναμώνεται, η Ευρώπη θα συνεχίσει να βλέπει την ακροδεξιά να ηγεμονεύει, ο κόσμος θα κυβερνάται από Τράμπ. Και ας ελπίζουμε πως κάποτε η πρόοδος, ο φιλελευθερισμός και η δημοκρατία θα επανέλθουν στη μόδα.

Και για το τέλος αυτό… 

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου