28.5.17

Αντισυνταγματική η Έκθεση, ο αθλητισμός και η δυσλεξία.

Είχα σκοπό σήμερα να δημοσιεύσω ένα ωραίο κειμενάκι που έγραψα με πολύ όρεξη για κάποιο διήγημα που διάβασα πρόσφατα. Και ενώ είχα τόση όρεξη, ξαφνικά διάβασα στο «Έθνος» για το νέο ευτράπελο στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

Το Γ’ τμήμα του ΣΤΕ έκανε μία «πιλοτική δίκη», με αυξημένη σύνθεση, σχετικά με την συνταγματικότητα του συστήματος των Πανελλαδικών εξετάσεων. Σε αυτή τη συνεδρίαση η πλειοψηφία των δικαστών έκρινε πως η βαθμολόγηση της Έκθεσης με συντελεστή βαρύτητας κατεύθυνσης είναι αντισυνταγματική. Είναι αντισυνταγματικό δηλαδή οι υποψήφιοι επιστήμονες της χώρας, σε όποιον κλάδο και αν ανήκουν, να ξέρουν τα βασικά για τη σύνταξη ενός κειμένου, τα βασικά από ελληνική γραμματική, τα βασικά από την ελληνική γλώσσα. Καταπληκτικό.

Πέρα από την αντισυνταγματικότητα της Έκθεσης, οι φωτισμένοι δικαστές μας, στων οποίων τα χέρια έχει πολλές φορές βρεθεί η τύχη της χώρας, όπως όταν έκριναν συνταγματικά τα Μνημόνια, αποφάσισαν επίσης με πλειοψηφία ότι θα πρέπει να καταργηθούν οι ειδικές θέσεις εισαγωγής στα Πανεπιστήμια αθλητών/πρωταθλητών. Σου λέει δηλαδή το ΣΤΕ: «θέλεις να είσαι αθλητής; Απαγορεύετε να σπουδάσεις!». Διότι αθλητισμό και πρωταθλητισμό δεν μπορείς φυσικά να κάνεις στα 30 σου, οπότε στην παραγωγική ηλικία ενός αθλητή δικαιούσαι ή να προπονείσαι και να προσπαθείς την καλύτερη επίδοση για εσένα και την χώρα σου ή να διαβάζεις για να δώσεις πανελλαδικές εξετάσεις. Όλα αυτά φυσικά την ώρα που στα ελληνικά Πανεπιστήμια υπάρχουν άπειρα παραδείγματα αριστούχων απόφοιτων οι οποίοι είχαν εισαχθεί ως αθλητές.

Το πιο εξωφρενικό όλων όμως είναι το ότι με μόλις μία ψήφο απορρίφτηκε το να κριθεί αντισυνταγματική και η ειδική μνεία για υποψήφιους με μαθησιακές δυσκολίες και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Ολοταχώς για μεσαίωνα! Σύμφωνα με τους μισούς από τους δικαστές που συμμετείχαν στην επίμαχη δίκη, οι διαγωνιζόμενοι με δυσλεξία θα έπρεπε να μπορούν μεν να δίνουν εξετάσεις προφορικά – να είναι καλά οι άνθρωποι για αυτή τους την παραχώρηση – αλλά θα έπρεπε να διαγωνίζονται για συγκεκριμένες θέσεις στα πανεπιστημιακά ιδρύματα και να μην ανταγωνίζονται ως «αγράμματοι» τους «άριστους». Αυτό φυσικά θα σήμαινε ότι τα άτομα με μαθησιακές δυσκολίες από χρονιά σε χρονιά, είτε θα είχαν στο σύνολό τους καλύτερη επίδοση είτε όχι, θα δικαιούνταν τις ίδιες θέσεις στα ίδια Πανεπιστήμια. Αποκλείουμε δηλαδή την ύπαρξη μεγαλύτερου ποσοστού αριστούχων στους υποψήφιους με δυσλεξία σε σχέση με τους «τυπικούς» υποψηφίους, γιατί όπως και να το κάνουμε αγράμματοι είναι.

Σημαντικό είναι να αναφερθεί πως η δίκη άνοιξε εξαιτίας προσφυγής περσινού εξεταζόμενου, ο οποίος απέτυχε να μπει στην Ιατρική επειδή ενώ αρίστευσε στα μαθήματα κατεύθυνσης έγραψε μόνο 13,6 στην Έκθεση. Και ο μαθητής αυτός ζητάει να ακυρωθεί η εισαγωγή κάποιου άλλου μαθητή ο οποίος αρίστευσε στα μαθήματα κατεύθυνσης αλλά αρίστευσε και στην έκθεση ή να πάρει τη θέση κάποιου αθλητή. Και ορισμένα φωτισμένα μέλη της Δικαστικής Εξουσίας, η οποία επηρεάζει τη ζωή μας το ίδιο με τις υπόλοιπες δύο, του έδωσαν δίκιο.

Φυσικά οι αποφάσεις της συγκεκριμένη δίκης δεν έχουν κάποια ισχύ, ενώ η υπόθεση θα παραπεμφθεί στην ολομέλεια του ΣΤΕ, όπου και ελπίζουμε να διασωθεί η όποια αξιοπρέπεια της ελληνικής δικαιοσύνης.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου